Ruim vijftig jaar geleden werd de Zaanse band Stampei opgericht. Na maanden van oefenen en liedjes schrijven was het tijd om op te treden: On The Road! Als de band er zeven jaar later mee stopt, richten ex-leden een nieuwe band op: De Dijk. Prachtige liedjes en heel veeloptreden maakten De Dijk tot een grote naam.
Na meer dan 3.000 optredens in Nederland viel in Paradiso het doek. Nooit meer On The Road? Oud-Dijkleden Nico Arzbach (gitaar) en Roland Brunt (saxofoon) richtten samen met schrijver/verteller Peter Smit nog een band op: Arzbach, Brunt & Smit. Naast nummers van De Dijk brengen ze bij hun nieuwe toer nummers van hun 3 eigen albums. Met als rode draad een serie anekdotes over wat muzikanten rond hun optredens zoal meemaken.
Van de Rolling Stones in Den Haag tot David Bowie in een bos bij Oslo. Soms bizar, soms leerzaam, bij vlagen hilarisch! “De bus haalt amper 80, maar we zijn weer On The Road!”
On The Road(Huub van der Lubbe/Nico Arzbach)
Groene weiden bonte koeienGrazend in het avondroodPaarse heide eenden broedenIn de rietkraag langs de sloot
Maar daar hebben we geen tijd voorZei de gek de idiootWant de bus haalt amper 80 en we zijn weerOn the road
Restaurantje haute cuisineBadend in het neonlichtNette obers die bedienenMet een lach op hun gezicht
Maar het wordt een snel patatjeEn van thuis een sneetje broodWant de bus haalt amper 80 en we zijn weerOn the road
Als rechts van de weg de sloot isEn links van de weg de doodEn aan het eind van de weg de goot isDan blijf ik liever on the road
Volle zalen keihard swingenEn de hele zaak aan pulp1000 groupies staan te springenOm een knoopje van m’n gulp
Maar de bus moet ingeladenAls dat klaar is zijn we doodZo haal je nooit de tachtig maar we zijn weerOn the road